Patron


Patron

Nasz patron

Henryk Sienkiewicz

Źródło:Wikipedia

Szkoła Podstawowa w Stanisławowie nosi imię H. Sienkiewicza od 1937 r. 5 maja, w dniu urodzin tego sławnego pisarza, nasza szkoła co roku uroczyście obchodzi Dzień Patrona.

         Sienkiewicz Henryk, pseudonim Litwos (1846-1916), polski prozaik. Laureat Nagrody Nobla 1905.Jeden z najpopularniejszych pisarzy XX w.

  Wywodził się z zubożałej rodziny ziemiańskiej. Od 1855 przebywał w Warszawie, 1866-1869 studiował prawo, do 1871 także w Szkole Głównej (Wydział Filologiczno-Historyczny) i na rosyjskim Uniwersytecie Warszawskim.1872-1887 pracował jako reporter i felietonista, 1874-1878 współwłaściciel dwutygodnika Niwa, 1882-1887 redaktor dziennika Słowo. W latach 1876-1878 jako korespondent Gazety Polskiej przebywał w Ameryce Północnej. W 1886 odbył podróż do Konstantynopola, Aten i Włoch, następnie do Hiszpanii.                                                                         Dla uczczenia jubileuszu pisarza ofiarowano mu w 1900 zakupiony ze składek społecznych mająteczek Oblęgorek pod Kielcami.

         Po wybuchu I wojny światowej udał się do Szwajcarii, organizując w Vevey  Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Wielokrotnie wspierał swoim autorytetem akcje patriotyczne, np. protestował przeciwko prześladowaniom dzieci polskich we Wrześni (zabór pruski), w okresie rewolucji 1905 w odezwach i artykułach domagał się autonomii dla Królestwa Polskiego. Zwolennik Narodowej Demokracji. 1889 ufundował stypendium im. M. Sienkiewiczowej, z którego korzystali m.in. M. Konopnicka i S. Wyspiański.

          W swojej twórczości nowelistycznej poruszał problemy społeczno-obyczajowe w duchu ideologii pozytywistycznej, np. Humoreski z teki Worszyły (1872), Hania (1880), Szkice węglem (1880), Za chlebem (1880), Janko muzykant (1880), Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela (1880), Bartek Zwycięzca (1882), Jamioł (1882). Także nowele amerykańskie, m.in.: Orso (1880), Latarnik (1882), Sachem (1889), Wspomnienie z Maripozy (1889).

          Sławę przyniosły Sienkiewiczowi wielkie powieści historyczne, poprzedzone nowelą Niewola tatarska (1880). Cykl nazwany Trylogią składa się z utworów: Ogniem i mieczem (1884), Potop (1886) i Pan Wołodyjowski (1888), obejmujących burzliwe dzieje Polski w XVII w., wojny z Tatarami, Szwedami i Turkami. W 1900 roku powstała powieść historyczna Krzyżacy.

          Międzynarodowym sukcesem oraz głównym argumentem do przyznania Nagrody Nobla stała się powieść Quo Vadis (1896) z czasów Nerona, ukazująca męczeństwo chrześcijan.

          Prozę współczesną w twórczości Sienkiewicza reprezentują powieści: Bez dogmatu (1891), Rodzina Połanieckich (1895), W pustyni i w puszczy (1911).

          Na podstawie wielu dzieł H. Sienkiewicza zrealizowano filmy zarówno w Polsce, jak też poza jej granicami.